Państwowy Instytut Wydawniczy

Działający od ponad 70 lat jest znacznie więcej niż wydawnictwem, to oficyna-legenda bez której nie sposób sobie wyobrazić nie tylko polskiego czytelnictwa, ale i szerzej mówiąc polskiej kultury w drugiej połowie XX wieku. Założony w 1946 roku PIW miał być w zamierzeniu sztandarowym ideologicznym wydawnictwem partyjnym, oficyna jednak bardzo szybko nabrała intelektualnego charakteru, skupiając wokół siebie elitę prozaików, poetów, eseistów, publicystów i redaktorów.

Wydawnictwo specjalizuje się w literaturze pięknej, historii i filozofii społecznej. Najbardziej znane serie to Rodowody Cywilizacji, Biblioteka Myśli Współczesnej (powszechnie znana pod nazwą Plus, minus, nieskończoność), Współczesna Proza Światowa, Biografie Sławnych Ludzi. Słynne są również publikacje encyklopedyczne, m.in. Słownik mitów i tradycji kultury Władysława Kopalińskiego, Literatura Polska Jana Tomkowskiego, Księga cytatów z polskiej literatury pięknej od XIV do XX wieku Pawła Hertza i Władysława Kopalińskiego i wiele innych. Wydawnictwo przykładało również dużą wagę do historii, nakładem PIW ukazały się m.in. Polska Jagiellonów i Rzeczpospolita Obojga Narodów Pawła Jasienicy.

W lutym 2017 roku wydawnictwo zostało przekształcone ze spółki skarbu państwa w państwową instytucję kultury podległą Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Zarówno kapitał materialny – w tym bezcenne zasoby biblioteczne oraz największy w Polsce zbiór praw autorskich i wydawniczych do najważniejszych dzieł polskiej i światowej klasyki, jak i niematerialny – jak choćby powszechna rozpoznawalność marki przy zachowaniu jej elitarnego charakteru oraz kapitał społeczny – predestynują PIW do pełnienia roli kulturotwórczej. Państwowy Instytut Wydawniczy będzie więc nie tylko nadal wydawał najważniejsze dzieła polskiego i światowego piśmiennictwa, w tym prozę, poezję, eseistykę i pozycje krytyczne, ale i prowadził związaną z tymi dziedzinami działalność propagatorską, translacyjną i naukową.